Bu(ll)sh(it)

geplaatst in: Uncategorized | 0

George Bush won jaren geleden de presidentsverkiezingen maar nipt. U herinnert zich ongetwijfeld de tellingen en hertellingen. In de fase dat hij achter lag in de race, zei iemand tegen mij:”Hij heeft wel extra pech nu”. “Hoezo?”, vroeg ik. “Zijn hele bibliotheek is afgebrand. Allebei zijn boeken zijn verbrand. En van één van de twee had hij de plaatjes nog niet eens ingekleurd!”.
Ik vond het een aardig, zij het een beetje flauw grapje. Inmiddels denk ik daar anders over. Met zijn spierballentaal heeft Bush een groot gedeelte van de wereld meegenomen in de strijd tegen het terrorisme. Dat de meeste argumenten glashard zijn gelogen vergeten we voor het gemak even. Want hij bracht de gevolgde lessen in mediatraining fantastisch in praktijk. Beelden van George junior met de arm over de schouder van een brandweerman op ground zero, of in het witte huis met een traan in zijn ooghoek hebben hun effect op de wereld niet gemist. De hele westerse en een groot deel van de oosterse wereld voelde mee met Amerika en er leek een front tegen terrorisme te ontstaan. Bush zag zijn kans schoon om de bezem door de wereld te halen en meteen de economische belangen veilig te stellen.
Hoe Bush over samenwerking denkt heeft hij ondubbelzinnig duidelijk gemaakt in zijn uitspraak: “you’re either with us or against us”.
De houding van onder andere Frankrijk en Duitsland in de oorlog tegen Irak is in de ogen van Bush een regelrechte aanval op zijn persoon. En daar kan een echte vent niet tegen!
Dat het menens is, blijkt uit zijn reactie: genetisch gemanipuleerd voedsel moet getolereerd worden. Europa moet niet denken dat er ongestraft kritiek op de Leider Van De Wereld kan worden geleverd!
Bij Ronald Reagan wisten we het van tevoren: elke acteur kan president worden. Nu weten we het zeker: elke president kan acteur worden.
Natuurlijk, de president van de V.S. is slechts een publiek figuur. Iemand die de speeches van zijn adviseurs met verve van buiten leert. Iemand die de mediatrainingen tot in detail ten uitvoer brengt. En daar schuilt ook juist het gevaar. George Bush bewijst dat de juiste intonatie, het precies goed laten krullen van de mondhoeken en de perfect getimede brok in de keel overtuigend genoeg zijn om elke inhoudelijke leugen te verkopen.

De meeste presentatietrainingen besteden aandacht aan de vraag:”Hoe ga ik om met lastige vragen?” Het antwoord is duidelijk: omarm ze, wees er dankbaar voor. Mensen die ‘lastige’ vragen stellen nemen u serieus. Anders hielden ze namelijk hun mond. Bedank de vragenstellers en stap niet in de valkuil van de discussie. Want dat is de ideale manier om uw publiek tegen u in het harnas te jagen. Behandel kritiek op de zaal als een waardevolle aanvulling van uw verhaal. U bezorgt zowel de vragensteller als de overige toehoorders een goed gevoel. En zoals u ongetwijfeld weet, klanten doen graag zaken met mensen die hen een goed gevoel geven…

Geniet van het leven!

Rob Janssen
info@spraakmaker.nl