Angst voor Black-outs

geplaatst in: Uncategorized | 0

“Ik ben vooral bang dat ik dichtklap tijdens een presentatie, dat ik een black-out krijg”, vertelde een ondernemer mij voor hij aan de cursus begon. “Kun je mij daar van af helpen?”
“Nee”, was mijn antwoord. “Ik kan je wel laten ervaren dat dichtklappen geen probleem is en dat je er dus niet bang voor hoeft te zijn”. Deze woorden bleken voldoende om hem aan de cursus van acht weken te laten deelnemen. Hij was zeer gemotiveerd, maar zag toch op tegen de slotpresentatie. De regel:’je krijgt wat je verwacht’ werd door hem dan ook in de praktijk gebracht: hij raakte tijdens zijn laatste presentatie het spoor bijster en klapte volledig dicht. Toen deed hij twee even eenvoudige als briljante dingen: Hij vertelde het publiek dat hij een black-out had, wat al enig gegrinnik veroorzaakte ( dat hadden ze natuurlijk allang door). Vervolgens haalde hij zijn spiekbriefje uit zijn binnenzak met de woorden “maar ik had er wel rekening mee gehouden”. Zijn gehoor zag de humor en begon spontaan te lachen. Na kort een blik op zijn papier te hebben geworpen maakte hij zijn betoog vloeiend af. Een warm applaus was zijn beloning en belangrijker: hij wist vanaf dat moment dat de draad kwijtraken niets is om je zorgen over te maken.
Ik moest aan dit voorval denken toen ik laatst de documentaire Bowling for Columbine zag.
Michael Moore, de maker, was gegrepen door twee incidenten in Amerika:
Op een highschool in Columbine hadden twee leerlingen hun wapens leeggevuurd op medeleerlingen en docenten, om zichzelf vervolgens van het leven te beroven.
De andere gebeurtenis betrof een jongetje van zes, die bij zijn oom thuis een pistool had gevonden en op school een klasgenootje door het hoofd had geschoten.
In de film worden statistieken gegeven van het aantal dodelijke slachtoffers in 2001 bij schietpartijen.
Opmerkelijk is dat buiten de VS het grootste aantal in duitsland voorkomt, namelijk 381.In Canada 165 en in Japan 39. In Amerika ligt dat getal op 11.127!!
Terecht vraagt Moore zich af hoe dat komt. De film geeft geen helder antwoord maar het is duidelijk dat angst een enorme rol speelt. Terwijl het aantal misdaden met 20% gedaald is heeft Amerika een groei op het gebied van Crime TV van 600% in 2001. Het gevoel van onzekerheid is enorm. In Canada interviewde hij diverse mensen die hun huis niet op slot deden, ondanks het feit dat er wel eens was ingebroken. Moore realiseerde zich dat hij als amerikaan drie sloten op zijn deur had, zonder dat er ooit een inbreker was geweest!

Veel beslissingen in ons leven nemen we op basis van angst. Het oude gezegde:”de mens lijdt het meest van het lijden dat hij vreest” is nog steeds van toepassing. Natuurlijk is het een heftige vergelijking tussen de schietpartijen en een presentatie. De conclusie luidt dan ook niet: “if they don’t listen, shoot ‘em!”
Veel sprekers zijn wel gewapend. Met lappen tekst, sheets, informatie en saaie teksten. Figuurlijk gesproken vuren ze constant op hun publiek, zodat het lijkt alsof zij de macht hebben.
De realiteit is anders. Juist de spreker, die zich kwetsbaar durft op te stellen, zal gewaardeerd én onthouden worden. Zakelijk gezien is dat niet verkeerd….

Geniet van het leven!

Rob Janssen
info@spraakmaker.nl