Tot de dood ons scheidt….of iets eerder?

geplaatst in: Rob vindt hier iets van | 0

Als twee mensen met elkaar trouwen zeggen ze er vaak bij dat ze dat doen ‘tot de dood ons scheidt’. Dat duurt soms vrij lang. Vroeger was het eenvoudig. Als vijftienjarige was je redelijk volwassen, je trouwde om economische redenen en gemiddeld vijfentwintig jaar later ging je dood. Bovendien waren de taken ook duidelijk verdeeld: de man zorgde voor het voedsel en de vrouw voor het nest. Niet dat ik er naar terug wil, maar het klinkt wel lekker eenvoudig.

Nu barsten we van de keuzes, de partner is naast minnaar ook mede-opvoeder, soulmate, uitgaansgezelschap, economische vennoot, sparring partner over levensvragen en in een aantal gevallen ook nog sport-, dans- of filmmaatje.
Dat alles in één persoon en voor de rest van je leven….geen wonder dat het aantal scheidingen toeneemt..

Het schijnt dat het in de VS mogelijk is om te trouwen op basis van een contract voor 25 jaar. Kun je op je zilveren huwelijk elkaar in de ogen kijken en beslissen of je je contract allebei wilt verlengen of niet. Is ook een optie natuurlijk. Dan trouw je eerst om je voort te planten, na 25 jaar met iemand om van het leven te genieten en tot slot kies je een partner die er is als je behoeftig wordt.

Dat kan natuurlijk in drie gevallen dezelfde partner zijn, maar dat hoeft zeker niet. Misschien dat dit wat druk van de ketel haalt? In ieder geval lijkt het me goed nieuws voor iedereen die business heeft in de wereld van huwelijken.