De kunst van het liegen

geplaatst in: Presenteren | 0

“Ik heb gewoon vreselijk de pest aan presenteren” is een zin, die ik regelmatig hoor. Zo ook gisteravond, tijdens de eerste bijeenkomst van de cursus “Presenteren met Plezier”.
Diverse cursisten namen ook nu weer de gelegenheid te baat, om hun oprechte afkeer van het spreken in het openbaar te uiten. Woorden als ‘pesthekel’, ‘vreselijk’ en ‘doodziek’ zijn geen uitzondering. En aansluitend wordt de hoop uitgesproken om daar van af te komen en met plezier voor een gehoor te kunnen staan.
Mijn antwoord is steeds hetzelfde: “Dat kan ik je niet leren”. U begrijpt, dat het gevolg enige verwarring is. De cursus heet tenslotte “Presenteren met Plezier”. De verwachting lijkt gerechtvaardigd, dat juist dat geleerd wordt.

Toch begin ik met de illusie uit de wereld te helpen, dat ík hen dat kan leren. De reden daarvoor is heel simpel: Ik kan niemand iets leren, wat hij of zij al kan.
U kunt zich voorstellen, dat ook deze opmerking voor verbaasde gezichten zorgt. Deelnemers vragen zich op zo’n moment af, of ze wel in de juiste cursus terecht zijn gekomen. Het principe, dat hier achter zit, is erg eenvoudig. Ik noem het: De Kunst van het Liegen.

Indien u geen prijs stelt op een mini-cursus, kunt u nu rustig doorbladeren in dit schitterende blad. Voor het geval u wel interesse heeft, denk eens terug aan uw eigen ervaringen op het gebied van presenteren. Zijn er situaties geweest in uw leven, dat u daar van heeft genoten?
Al was het maar een stukje van een presentatie? De meeste mensen zullen een moment, een presentatie of zelfs een hele reeks van spreekbeurten voor de geest kunnen halen. Mocht dat voor u niet zo zijn, denkt u dan iets verder terug in de tijd. Heeft u momenten gehad als kind, bijvoorbeeld tijdens een verjaardag of met Sinterklaas, dat u met een goed gevoel voor de familie stond? Al was het maar even? Waarschijnlijk wel.
Dat betekent dus, dat u in staat bent, om met plezier voor een gehoor te staan. Nou kunt u zeggen: “Ja, dat was ooit één keer heel even, maar voor de rest van mijn leven heb ik alleen maar negatieve ervaringen”. Dat kan. Maar voordat u dat éne moment als ‘toeval’ afdoet, denkt u eens over de volgende stelling:
Alles, wat wij succesvol gedaan hebben, kunnen wij niet niet-kunnen.

Ik begrijp, dat hier grammaticale haken en ogen aan zitten, maar concentreert u zich even op de essentie. Laat me een voorbeeld geven: toen ik leerde fietsen als kind, waren er af en toe momenten, dat ik niet viel, dat ik even dat gelukzalige gevoel had: Ja, dit is het. Door het vallen op de koop toe te nemen en te blijven oefenen, bleek ik in staat om die momenten steeds vaker en langduriger te reproduceren, net zolang tot ik niet meer viel. Met andere woorden, na dat éne moment dat het goed ging, ben ik steeds bezig geweest met proberen te herhalen wat ik toen deed.
Eén keer succes betekent, dat we in staat zijn om dat te herhalen, tot we iets vanzelfsprekend kunnen. Wat is nu de Kunst van het Liegen?
We zijn in staat, om tijdens de pogingen die we ondernemen, onszelf te focussen op wat er niet goed gaat. We zeggen: “Ik ben een beroerde spreker” en vervolgens bewijzen we onszelf keer op keer dat we gelijk hebben. We zoeken dan niet langer meer naar de succesvolle combinatie. Waarom we dat doen? Ik heb geen idee. Misschien hoeven we dan van onszelf geen moeite meer te doen, want we kunnen het toch immers niet? Zoals een deelnemer aan de cursus tijdens de eerste avond verzuchtte: “ik heb er nu al spijt van, dat ik hieraan begonnen ben. Dit gaat energie kosten”.
Mijn vraag voor hem, en bij deze voor u, is: “Wanneer u weet, dat u uiteindelijk ontspannen voor een groep gaat staan, is het dan de moeite waard?”
Het antwoord is aan u.
Onthoud één ding: we zijn allemaal geboren sprekers. De vraag is, of u bereid bent om de moeite te doen om dat even vanzelfsprekend te laten worden als fietsen, autorijden of zwemmen.

Geniet van het leven!

Rob Janssen
info@spraakmaker.nl