Zo zorg je er voor dat ze naar je luisteren!

geplaatst in: communicatie | 0

Hoe vaak gebeurt het je dat je verzucht: “waarom begrijpt hij/zij me niet? Ik ben toch duidelijk?”
Ik neem aan net zo vaak als het mij gebeurt. Ook al geef ik al vele jaren trainingen in communicatie en presentatie, thuis gaat het ook nog wel eens, laten we zeggen, minder optimaal…..
Om nog maar te zwijgen van de prospects die geen klant zijn geworden omdat ik niet op de juiste manier met hen heb gecommuniceerd.
Natuurlijk voelt het in het laatste geval het beste om het te gooien op: “Hij vond het te duur” of “het kwam op dit moment door interne reorganisatie niet uit”.
Maar jij en ik weten, dat dat slechts drogredenen zijn. Oh ja, ze klinken heel plausibel, rationeel. De Engelsen hebben daar een fraaie uitspraak over:
“to rationalise is to tell rational lies”

Even een korte achtergrond?
Ik neem je even mee naar onze fysiologie. Erg kort door de bocht, dus als jij neuroloog bent zullen je wenkbrauwen ongetwijfeld een andere vorm aannemen;-).
Wij zijn chemische fabrieken die voortdurend allerlei stofjes produceren. Door transmitters, zeg maar verbindingen, bepalen die stofjes hoe wij ons voelen. Opgewekt, geïrriteerd, woedend, gelukkig etc. Vaak is een reactie gebaseerd op een ingesleten patroon. Bijv. iemand steekt een middelvinger naar je op en hóp, je krijgt vlekken in je nek. Of je vindt een bepaalde kleurencombinatie afschuwelijk, dat zijn toevallig de clubkleuren van de aartsrivaal van jouw cluppie!
Die reacties zijn zó snel, dat we ze reflexen zijn gaan noemen. In werkelijkheid is dat niet zo. Want als baby kon je waarschijnlijk gewoon lachen om een middelvinger en vond je elke kleur even prachtig. Nee, we hebben het hier over ingesleten patronen. En als iets is ingesleten, kan het ook worden uitgesleten.
(ik heb geen idee of dit ABN is, maar je snapt wat ik bedoel).
De ervaring leert dat dat eenvoudiger klinkt dan het is. Vaak komt er zelfs een traumatische ervaring aan te pas om die verandering te realiseren. Een ongeluk, overlijden van een dierbare, een geboorte, ontslag etc.
Echter door je er van bewust te zijn en er gericht naar te handelen, kun je wel degelijk nieuwe, meer constructieve patronen voor jezelf creëren.

Zo zit ik nou eenmaal in elkaar
Als je er zeker van wilt zijn dat er níets verandert in de kwaliteit van je communicatie, dan moet je bovenstaande zin als persoonlijk mantra nemen. Veel mensen doen dat. Jij en ik weten dat het onzin is (to rationalise is etc) maar het klinkt wel erg tof. Je wekt er de suggestie mee over veel zelfkennis te bezitten, niks mis mee. Maar als je dat als Nederlander in Spanje doet (en dus ijzerenheinig in het Nederlands de ober blijft aanspreken), dan kun je wel fluiten naar je biertje.
Het eerste wat veel landgenoten doen is dus leren dat ‘cerveza’ Spaans is voor bier. Alleen nog het gewenste aantal aangeven door vingers op te steken en even later zit je achter je schuimende versnapering. Dan hoor je niemand roepen: “Ik spreek geen Spaans, want zo zit ik niet in elkaar”.
In communicatieland is het niet anders.

Hoe krijg zorg ik er voor dat de ander mij begrijpt
Als jij wilt dat de ander jou begrijpt, zul je moeten investeren in de taal van die ander. Hou jij van rechtdoor praten, zeggen waar het op staat, niet lullen maar poetsen? Dan zul je uitstekend kunnen samenwerken met mensen die dat ook graag doen. Maar wat als iemand in jouw omgeving gevoel, harmonie en sfeer belangrijker vindt? Mmmm, ineens ontstaan er communicatieve ‘uitdagingen’.
Voor je het weet worden er nieuwe bijnamen gemaakt, zoals ‘mietje’, ‘botterik’, ‘slapjanus’ en ‘eikel’. Om er maar een paar te noemen. Vervolgens gaat het niet meer over de inhoud maar over de vermeende karaktereigenschappen van de ander.
Als sociale wezens zijn wij uitgerust met talloze uitingsvormen, zoals kleding, motoriek, mimiek, taal, toonhoogte, intonatie, woordkeus etc. Allemaal manieren om aan de buitenwereld te laten zien wat wij belangrijk vinden en hoe wij aangesproken willen worden. Als anderen dat zouden waarnemen en er naar handelen, dan zou de wereld er toch finaal anders uitzien…..
Maar ja, dat doen de meeste ‘anderen’ dus niet.

Er is maar één oplossing
Dus wat blijft er over als de rest van de wereld maar doorgaat met jou niet begrijpen? Precies, dan zul je zelf moeten beginnen met anderen te begrijpen.
Paar kleinigheden als ego en trots aan de kant zetten en hup, aan de slag.
Uit eigen ervaring kan ik je vertellen dat het vaker mis gaat dan goed. Maar het werkt wél. En, net als het biertje dat je in Spanje zo graag hebt, het resultaat is meer dan de moeite waard.

De Kunst van het Luisteren
Niet alleen wordt communiceren voor jou aantrekkelijker, omdat er veel minder misverstanden en irritaties zijn. Het levert nog een ander voordeel op: anderen gaan ongemerkt ook beter naar jou luisteren, zonder dat je er om hoeft te vragen!
Vroeger zijn mijn vader:”je krijgt wat je geeft”. Als puber vond ik dat behoorlijke onzin, tegenwoordig begrijp ik de wijsheid van die uitspraak.
Als je aandacht en begrip van een ander wil, begin dan met aandacht en begrip te geven.

Ga er mee aan de slag, alle succes.

Geniet van het Leven!

Rob Janssen
info@spraakmaker.nl